MUHALEFETİN EN BÜYÜK SINAVI: GÜVEN VERMEK

Siyasette yanlış adımların, yanlış tercihlerin ve yanlış zamanlamaların bedeli ağır olabilir. Bazen yıllarca verilen emek, tek bir hatalı kararın gölgesinde kalır. Bugün Türkiye siyasetinde, köklü partilerden son yıllarda kurulan yeni siyasi oluşumlara kadar birçok yapının benzer bir sorunla karşı karşıya olduğu görülüyor: Toplumun güvenini kazanmak ve bu güveni sürdürebilmek.

İktidar açısından bakıldığında ise muhalefetin yaptığı hatalar, siyasi açıdan önemli bir fırsata dönüşebiliyor. Muhalefetin kendi içerisindeki tartışmaları, yanlış hamleleri, iletişim hataları ve toplumdan kopuk görüntüsü, iktidarın gündemi belirlemesini kolaylaştırıyor.

Siyasette yalnızca iktidarın ne yaptığı değil, muhalefetin buna nasıl karşılık verdiği de önemlidir.

Ekonomiden adalete, eğitimden dış politikaya kadar toplumun gündeminde birçok sorun bulunuyor. Ancak muhalefet, bu sorunları toplumun anlayacağı açık ve güvenilir bir dille anlatamadığında ortaya ciddi bir iletişim boşluğu çıkıyor.

İşte o boşluk, siyasetin doğası gereği başka aktörler tarafından dolduruluyor.

Daha da önemlisi, ekonomik sıkıntıların, hayat pahalılığının veya kamu hizmetlerindeki sorunların sorumluluğunun kimde olduğu konusunda toplumun bir bölümünde ciddi bir kafa karışıklığı oluşabiliyor. İktidar ile muhalefetin görev ve sorumluluklarının birbirine karıştırılması, yalnızca seçmenin bilgi eksikliğiyle açıklanabilecek bir durum değildir.

Muhalefetin de burada kendisine sorması gereken sorular vardır.

Neden toplumun önemli bir bölümüyle yeterince güçlü bir iletişim kurulamıyor?

Neden vatandaşın günlük hayatındaki sorunlara doğrudan dokunan bir siyaset üretilemiyor?

Neden siyasi tartışmalar çoğu zaman toplumun gerçek gündeminin önüne geçiyor?

Ve en önemlisi: Muhalefet, vatandaşa yalnızca iktidarın yanlışlarını mı anlatıyor, yoksa kendi çözümünü de yeterince ortaya koyabiliyor mu?

Siyaset sadece eleştirmek değildir.

Siyaset aynı zamanda çözüm üretmek, güven vermek, toplumun farklı kesimleriyle konuşabilmek ve insanlara geleceğe ilişkin somut bir perspektif sunabilmektir.

Bugün muhalefet açısından en önemli meselelerden biri de budur.

Vatandaşın kapısını çalmadan, esnafın derdini dinlemeden, işçinin, emeklinin, çiftçinin, gençlerin ve kadınların gündelik hayatını doğrudan anlamadan yapılan siyaset; ekranlarda güçlü görünse bile sandıkta karşılık bulmakta zorlanabilir.

Üstelik siyasi partilerin kendi içindeki yanlış yapılanmalar, kişisel çekişmeler ve sürekli değişen siyasi stratejiler de toplumdaki güven duygusunu zedeleyebilir.

Bu nedenle mesele yalnızca iktidarın ne yaptığı değildir.

Mesele aynı zamanda muhalefetin ne yapamadığıdır.

Türkiye'nin sağlıklı bir demokrasiye sahip olması için güçlü bir iktidar kadar etkili, denetleyici, çözüm üreten ve topluma güven veren bir muhalefete de ihtiyaç vardır.

Muhalefet partileri artık birbirleriyle yarışmaktan önce toplumun gerçek sorunlarını anlamaya, ortak akıl üretmeye ve vatandaşla yeniden güçlü bir bağ kurmaya odaklanmalıdır.

Çünkü siyasette boşluk kalmaz.

Bir tarafın yaptığı hatalar, diğer tarafın siyasi alanını genişletir.

Sonuç olarak bugün muhalefetin önündeki mesele yalnızca iktidarı eleştirmek değildir. Asıl mesele, “Sizden sonra biz ne yapacağız?” sorusuna toplumun anlayacağı netlikte cevap verebilmektir.

Yanlış adımlar, yanlış tercihler ve yanlış süreç yönetimi siyasi yapılara kapılarını kapattırabilir.

Ama doğru zamanda yapılan doğru muhasebe, yeni bir başlangıcın da kapısını açabilir.

Siyasetin ihtiyacı daha fazla gürültü değil; daha fazla akıl, daha fazla samimiyet, daha fazla toplumla temas ve daha fazla çözüm üretmektir.

Çünkü sandıkta yalnızca iktidarlar değil, aynı zamanda alternatifler de değerlendirilir.

Ve alternatif olabilmenin ilk şartı, halka gerçekten güven verebilmektir.