DÜRÜSTLÜK SİYASETİN NERESİNDE?

“Siyaset dürüst insan işi değildir.”

Yıllardır kulağımıza fısıldanan, zamanla zihinlerimize yerleşen en tehlikeli cümlelerden biri belki de budur. Bu cümle yalnızca bir düşünce değil; aynı zamanda bir teslimiyettir. Hatta daha ötesi, bir vazgeçiştir. İyi insanların geri çekilmesine, kötülerin ise meydanı boş bulmasına zemin hazırlayan bir kabulleniştir.

Oysa sormak gerekir: Siyaset kimin işidir?

Toplumu yöneten, kaynakları dağıtan, adaleti tesis eden bir alan; nasıl olur da dürüst insanlara kapatılır? Eğer dürüst insanlar “bu iş bana göre değil” diyerek kenara çekilirse, geriye kim kalır?

Yıllar boyunca başka bir algı daha üretildi: “Çalıyor ama çalışıyor...” “Yol yaptı, köprü yaptı, hastane yaptı…”

Peki gerçekten mesele bu kadar basit mi?

Bir ülkenin kalkınması, sadece yapılan binalarla mı ölçülür? Yoksa o binaların hangi bedellerle yapıldığıyla mı? İhalelerin adil olup olmadığıyla mı? Kul hakkının gözetilip gözetilmediğiyle mi?

Kendi hayatımızdan bir örnek verelim: Evinize bir hırsız girse ve “İhtiyacım vardı, o yüzden aldım” dese, bunu kabul eder misiniz? “Olsun, çalışıyordu zaten” diyerek görmezden mi gelirsiniz? Yoksa hakkınızı arar, adaletin yerini bulmasını mı istersiniz?

İşte mesele tam olarak budur.

Toplumsal hayatta kabul etmediğimiz bir davranışı, siyasette normalleştirmek; aslında kendimize yaptığımız en büyük haksızlıktır. Çünkü siyaset, toplumun aynasıdır. Orada gördüğümüz her çarpıklık, aslında bizim sessizliğimizin bir yansımasıdır.

Geçmişte dürüstlüğüyle, ilkeleriyle öne çıkan birçok isim ya yalnız bırakıldı ya da yeterince sahiplenilmedi. Bugün hâlâ o hataların sonuçlarını yaşıyoruz. Ama bu bir kader değil.

Artık şu soruyu açıkça sormanın zamanı geldi: Dürüst insanlar siyasette yer almayacaksa, kim alacak?

Ve daha önemlisi: Biz, dürüst olanı destekleyecek miyiz?

Çünkü değişim sadece “şikâyet etmekle” değil, “tercih etmekle” başlar. Sandıkta, sözde, duruşta… Her yerde.

Belki de artık şu cümleyi tersine çevirmenin vakti gelmiştir: Siyaset, en çok dürüst insanların işidir.

Aksi halde, şikâyet ettiğimiz düzenin bir parçası olmaya devam ederiz.