Atatürk'ü Dinsizlik Üzerinden Yargılayanlara

Bugün bazı çevreler, Mustafa Kemal Atatürk'e "dinsiz" yaftası yapıştırmayı marifet sanıyor. Oysa tarihî kayıtlar ortadadır. Atatürk, yalnızca milletin bağımsızlığı için mücadele etmemiş, dinin hurafelerden arındırılarak doğru anlaşılması gerektiğini de savunmuştur.

Birçok kişinin bilmediği hususlardan biri de Atatürk döneminde hazırlanan hutbe metinleri ve din hizmetlerinin halkın anlayacağı şekilde düzenlenmesine verilen önemdir. Atatürk, dinin millet hayatındaki yerini inkâr etmek yerine, onun doğru anlaşılması gerektiğini vurgulamıştır. Nitekim çeşitli konuşmalarında İslam'ın akla, bilime ve çalışmaya verdiği önemi dile getirmiştir.

Atatürk'ün Balıkesir Zağnos Paşa Camii'nde yaptığı konuşma da bunun en önemli örneklerinden biridir. Orada halka hitap ederek camilerin yalnızca ibadet edilen yerler değil, millet işlerinin görüşüldüğü mekânlar olduğunu ifade etmiştir. Eğer bir insan dine savaş açmış olsaydı, neden camiye gidip halka hitap etsin? Neden din görevlilerinin halkı doğru bilgilendirmesine önem versin?

Atatürk'ün hutbe anlayışına örnek gösterilen ifadelerden biri şudur:

"Ey millet! Allah birdir, şanı büyüktür. Allah'ın selameti, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun."

Bu ve benzeri ifadeler, dönemin din hizmetlerinde halkın anlayabileceği bir dil kullanılmasını teşvik eden yaklaşımın örnekleri arasında gösterilmektedir.

Asıl mesele şudur: Atatürk'e dinsiz diyenlerin bir kısmı, onun ne söylediğini ne yazdığını ne de yaptıklarını araştırmaktadır. Kulaktan dolma bilgilerle hüküm verilmekte, tarih ideolojik gözlüklerle okunmaktadır.

Diğer tarafta ise Atatürk'ün izinden gittiğini söyleyen bazı çevrelerin de samimiyet sınavı vardır. Atatürk'ü yalnızca törenlerde hatırlayıp, onun en çok önem verdiği liyakat, devlet ahlakı, üretim, bilim, eğitim ve adalet ilkelerini görmezden gelmek de başka bir çelişkidir.

Atatürk'ü gerçekten anlamak isteyenler sloganlara değil, eserlerine ve uygulamalarına bakmalıdır. Bir tarafın onu dinsiz ilan etmesi de diğer tarafın onu sadece siyasi bir sembole dönüştürmesi de tarihi gerçeklere hizmet etmez.

Gerçek samimiyet, Atatürk'ü sevmek ya da sevmemek üzerinden değil; doğruları teslim edebilmekten geçer. Tarih, önyargılarla değil belgelerle okunur. Belgeler konuştuğunda ise sloganlar susmak zorunda kalır.

Kalın sağlıcakla...

Ertuğrul Ulutepe